Proud to be Norwegian!

I alle fall i Bay Ridge på 17. mai...

Tidlegare har eg sett buttons med dette sitatet på folk i frå både Irland og Italia, så sjølvsagt med Irish og Italian i staden for Norwegian, og syns det såg skikkeleg harry ut. På sjølvaste 17.mai fekk eg mulegheit til å skaffe meg ein slik sjølv, og eg skal ikkje påstå at det er noko mindre harry med den no. Men når ein først feirar nasjonaldagen i Uniten så er det ikkje vel ikkje berre buttonsane som er litt harry. Og av og til er det jammen ganske herleg å være det og ;)

Helst ønska eg ein der det stod "Kiss me, I'm Norwegian" på, men dei var dessverre utselt...

17.mai i New York starta på meir eller mindre samme måte som heime, med unntak av alt styret der er å ta på seg bunad, altså med røykelaks, nysteikte rundstykke og champagne! Eventmaker Ingrid og venninna Ingeborg planla og arrangsjerte. Eigentleg skulle det heile føregå på taket til Ingeborg i Bushwick, men i motsetjing til heime var ikkje vergudane heilt på vår side denne dagen... Heldigvis bur Ingeborg i ei stor og flott leiligheit.

30 stk var invitert, flest nordmenn, nokre amerikanarar og ein svenske. Og alle hadde fått beskjed om kva dei skulle ta med - eit skikkeleg spleiselag :) Eg dukka opp klokka ti, og vertane var i full sving! Etterkvart som folk kom blei bordet fullare og fullare med jorbær, vannmelon, røykelaks, ferske scones, eggerøre, ekte svensk gubberøre, potetsalat (som eg vil ha oppskrift på, Ingrid! Evt. heile historia om korleis du laga den ;), brunost og andre gode oster, kaviar, makrell i tomat, ananas, mango, salat, vestlandslefse og norske gulrot- og eplekaker. Ein skikkeleg norsk (og litt svensk) meny!! Smakte himmelsk.

I god norsk tradisjon var det så tid for tog. Eller parade. Det fins faktisk ein eigen 17. mai kommite her i New York også, leia av norsk amerikanarar i byen. Dei arrangerte ein stor parade, der temaet i år var norrøn mytologi. Dessverre kom eg akkurat for seint, etter å ha rydda opp all maten som var att etter frukosten... Men, folkelivet, talane (bl.a. av den norske konsulen), Stavanger Musikkorps som spelte Ja vi elsker og Mellom Bakkar og Berg, og Miss Norwegian Heritage i NYC fekk eg heldigvis med meg! Kåringa av Miss Norwegian Heritage var visstnok eit grep dei innførte for nokre år sidan for å gjere unge norsk amerikanarar oppmerksame på denne dagen, og for å få opp interessa for kvar dei "kjem" i frå. Om det er det beste trikset dei kunne fått til veit eg ikkje, men viss dei meinar det fungerar så gjerne for meg! :p Dei som derimot fekk med seg paraden sa me gjekk glipp av noko stort; store flåtar med vikingsekip og diverse og masse folk. Får vel komme tilbake og oppleve også den seinare!

I frå Leif Eriksonspark, der paraden endte og talane vart haldt, rusla me vidare oppover gata til Leif Erikssons pub. Eller Lief Eriksson som dei kalla han. Der var det nordmenn i alle variantar, og hot dog og lapskaus. Og øl såklart. Og god gammal swingmusikk. Utan at nokon såg ut til å kunne danse swing... Men moro var det i alle fall! Og folk var nærmast i ekstase når dei skjønte at det var "ekte" nordmenn til stades. Haha... Bunader var det uansett å sjå overalt.

Me var invitert vidare til 17.fest i leilegheita til VG korrespondenten Anders Giæver. Der det på skikkeleg amerikansk vis vart servert gratis drikke til gjestene. Her var det ein god blanding folk; nokre gatewaystudentar, konsulatansatte, journalistar og kunstnarar. Møtte faktisk to andre vossingar, så det vart litt mimring til feiring i heimbygda også! Trur forresten ikkje det å være korrespondent for VG er den verste jobben ein kan ha... Leilegheita var rimeleg fin!

Kvelden endte stille og roleg med jentefilmar og sjokolade på dormen. Ei fin avsluttning på ein morsom og utradisjonell dag!

Håper alle hadde ein like flott nasjonaldag :)

Bronx, ein liten bit Sverige, sushi, avskjed og sommar!

Av andre ting som bør nemnast av ting som har skjedd sidan Minnesota er bestilling av tur til Trinidad & Tobago ganske viktig. Lørdag 23.mai er eg nok ein gong på veg mot flyplassen, denne gongen saman med Magnus og Kendal. Eg og Magnus blei invitert til å besøke Kendal, som også har budd på dormen vår, når han reiste heim for sommaren. Og med billettprisar på 1900 kroner tur/retur var ikkje dette noko me kunne tvile på! Så på lørdag er me på veg - og eg kan nesten ikkje vente!!! 6 dagar i Karibien... Høyres vel ikkje så verst ut? Hehe...

Ellers så prøver eg å gjere og sjå mest muleg den siste tida her, helst utan å stresse. Heldigvis har eg fått ein gjeng gode vener som gjerne er med ut og leike i storbyen :) Blant anna har eg:

- endeleg komt meg til The Bronx. Såg ikkje så mykje meir enn dyrehagen, men den var til gjengjeld stor og flott! Me gjekk rundt og såg på giraffane, løvene, apane, slangane, selane og isbjørnen, åt is og småhutra litt i den kalde trekken. Etterpå åt me ein skikkeleg amerikansk middag på ein diner i nærleiken, og tok toget tilbake downtown. Bronx er kanskje ikkje den bydelen eg kjem til å sjå mest av, og av det me såg utanom parken har eg kanskje ikkje det største behovet heller... Sjølv om det visstnok skal være nokre flotte område der og.

- prøvd ut det som burde vore ein turistattraksjon på lik linje med Staten Island ferja, men som heldigvis ikkje er det: IKEA båten. Den er gratis, den går frå Lower Manhattan, ein kan sitje ute, er ein "heldig" gjev den greske kapteinen frå seg styringsansvaret og tek på seg guiderolla, utsikt mot Manhattan skyline, Brooklyn Bridge, Friheitsgudinna og Governor Island.

- besøkt IKEA. Som eit resultat av å ta båten ut dit blei det også ein tur innom restauranten. Svensken Henrik var spesielt begeistra for å få seg kjøttboller, og eg var ganske henrykt over endeleg å få meg litt skikkeleg laks med kokte poteter og ikkje berre sånne frityrsteikte greier dei har her elles.

- sett eit nytt område av Brooklyn - Red Hook. Frå IKEA gjekk turen vidare gjennom dette nabolaget på veg mot Carrol Gardens og subwayen. Me gjekk rundt, tok bilete og stoppa og drakk billig øl på ein svært så koseleg pub. Den beste måten å oppleve eit nytt strøk på, spør du meg! :)

- hatt avskjedslunsj for Ida... Ida, som er ei av jentene i klassen eg har vore mest med, reiste heim med "fellesreisa" til Gateway forrige onsdag, og me hadde ein kjempekoselig sushilunsj på Zen i St.Marks place i East Village før ho reiste.

- deltatt på nok ein Galleritorsdag - Chelsea, vener, kunst, øl, vin, champis. Kvelden endte hjå nokre amerikanske vener av Kjersti og Henrik, som me også møtte til middag nokre dagar tidlegare. Utruleg herlige folk! :)

- nytt varme solstrålar i Prospect Park med boka "A long way gone", av Ishmael Beah. Brooklyn og New York er såå nydeleg når sola skin!

- stått i kø i fleire timar for å få billettar til og sjå film på ein takterrasse i Lower East Side. Eventmaker Ingrid har som vanleg peiling på kva som skjer. Turen gjekk direkte vidare dit frå parken, og me betalte $9 kvar for å sitje under stjernene, sjå minikonsert og kortfilmar og ete popcorn saman med 1000 andre. Rooftop Films hadde sett opp tre lerret og folk sat og stod overalt på taket. Etterpå forsette festen med gratis øl for alle som ville på ein pub i nærleiken.

- har eg altså lært at ein alltid bør gå ut av døra om føremiddagen utrusta med alt ein treng for ikkje å måtte komme heim att førutpå morgonkvisten, for ting skjer fort i New York.

Var det eit host eg høyrte?

Kva har skjedd sidan turen til Minnesota? Hmm... For det første det styraren av Gateway College New York sa var den andre tingen verda kom til å hugse frå dette halvåret, etter innsetjinga av Obama som president; den o'store svineinfluensaen!

Eg veit ikkje heilt eg, men hysteri har det i alle fall vore. Og tru det den som vil, hysteriet verkar å være verre i Norge enn her. På eit tidspunkt då det var omlag 5 smitta av influensaen her, byrja bekymra meldingar å tikka inn. Tør de gå ut? Har du kjøpt munnbind? Og kva med subwayen? Er skulane stengt? Ja, me har aldri vurdert å ikkje gå ut. Nei, eg har ikkje kjøpt munnbind. Dei einaste eg har sett med munnbind er syklande kinesarar i Chinatown, som sannsynlegvis har gått med det sidan SARS. Subwayen? Det tar 25-45 minutt å komma seg til skulen med toget, det vil seie at å ta taxi kostar ein del. Spesielt i rushtida. Å ikkje ta toget har dermed ikkje vore oppe til diskusjon. Borgarmeister Bloomberg brukar forresten også subwayen. I alle fall gjorde han det dagen etter viseborgarmeisteren klarte å fraråde folk å gjere det...

Og skulane? Nei, skulane flest er ikkje stengt. Men sjølv om byen ikkje verkar å være like hysterisk som Norge verkar å være tar den sine førehandsreglar. Har nokon influensaliknande symptom vert det sendt inn prøvar, og medan ein ventar på resultatet vært skulen eller institusjonen pasienten går på stengt. Og på grunn av at ei jente i mediaklassen eg aldri har snakka med fekk influensa veka før eksamen, vart alle nordmenn utestengt frå MCNY til prøveresultata kom tilbake. Sjølv om legen hennar var 99% sikker på at det berre var snakk om influensa. Og på grunn av stor pågang slik at resultata lot vente på seg vart eksamen utsatt med ein halv dags forvarsel...

Andre førehandsreglar institusjonar tek er å setje fram flasker med desinfeksjonsmiddel overalt, henge opp plakatar med influensasymptom, informere om nummer til lege og elles opplyse om kva ein bør gjere om ein føler seg "under the weather". Trur nok dette skal gå bra eg ;)

Me fekk altså tre eksamenar på tre dagar; marknadsføring på onsdag, kulturleiing på torsdag og American Topics på fredagen. Men med så mykje muffins, kaffi, te og brus me måtte ønskje, kom me oss igjennom det og. Klokka 14 fredag 8.mai var det SOMMARFERIE!!! Me feira med tre-retters middag på Gateway si rekning, flott vin og ei fantastisk galleriopning på ISCP i Bushwick med utstillingar av blant andre nordmannen Are Mokkelbust.

Ein ikkje så aller verst måte å starte 1 mnd ferie i New York på :)

Uffda is...

- getting swished in the face with a cow's wet tail.
- eating hot soup when you've got a runny nose!
- trying to dance polka to rock and roll music.



Minnesota levde verkeleg opp til forventningane om å være ein "norsk stat". Eller, ingen skal i alle fall seie at dei ikkje i det minste gjorde sitt beste. I løpet av ei helg i Fergus Falls, MN, fekk me jammen oppleve litt god gammaldags patriotisme ovanfor "vårt" kjære heimland.

Heile gjengen på Perkin's, første dag i Minnesota og ein skikkeleg amerikansk lunsj!

Frukostsamtale på Perkins;

"Hey, where are you guys from?"

"Hello, we're from Norway."

"I thought I heard Scandinavian! I'm Norwegian too."

"Really? Where do you come from?"

"My great grandfather came from Kristiansand, and we all learned Norwegian as kids. But unfortunately we don't remember anything of it..."

..... i tillegg til den vidaregåande klassen frå Danielsen vgs i Bergen, møtte me fleire"norskies" på turen. Av meir eller mindre genuin art. Morsomt korleis nasjonalkjensla framleis står sterkt etter mange generasjonar!

Inspiration top - her i frå skal ein visstnok kunne sjå 50 av innsjøane i Otter Tail County. Nydeleg utsikt uansett!

Om det ikkje var så mange av dei, så var folk flest veldig hyggjelege i Fergus Falls og å få kontakt med dei var ikkje vanskeleg.

Medan det var sol og 30 varmegrader i New York denne siste helga i april, var det guffent og kaldt i Minnesota. Med unntak av fredag ettermiddag, då eg sat sju timar på flyplassen i Minneapolis og venta på dei som kom over dammen.

Av ikkje-norske ting me opplevde på turen var; bilkøyring, regn, K-mart, Perkin's, svipptur til North Dakota, masse feilkøyring og uovereinstemmelsar med gpsen, den store "mallen" i Fargo, god italiensk restaurant, bading i byens største svømmebasseng på ca. 10 meter, Wal Mart, Applebee's og masse avslapping!

Og sjølv om dette kanskje ikkje høyrtes så fristande ut for dei som sat på stranda og diverse hustak rundt i storbyen, så var det faktisk ganske så herleg!

Vossingar, amerikanarar og litt patriotisme.

Av meir norsk art var høgdepunktet vossingen Knute Nelson sitt hus i Alexandra. Då han var 6 år kjøpte mora to einvegsbillettar til USA, og i 1849 flytta dei frå Evanger til Chicago. I følgje dama som viste oss rundt i huset skal han visstnok ha vore den politisk aktive utlendingen som har vore nærast å bli valgt til presidentkandidat. Han var guvernør i Minnesota nokre år, og sat i senatet i endå fleire år. I dag kan ein visstnok finne ei statue av han i Minneapolis. Eg derimot, var svært nøgd med å finne ei minifane med kommuneskjoldet frå Voss på kontoret. ;)

Ein større skuffelse var Cafe Viking. Sjølv om eg på den tida ikkje var ein kaffidrikkar (for ja, eg har byrja å drikke kaffi ;) har eg mine bange anelsar om at lovnaden om beste kaffi i byen haldt ord, men med gratis påfyll går vel det meste ned? Kakene derimot, vart ståande att...

Ein stykk overfylt bil med lysa retta mot New York.

Etter tre avslappande dagar med Caroline og Kristian som omvisarar i Fergus Falls var tida komen for at eg skulle få vise fram litt av min amerikanske kvardag. Med litt av flyttelasset til C & K, og resten av bagasjen, stua me oss inn i bilen på veg mot flyplassen.

Om eg ikkje fekk smake lutefisk og lefse, så hadde eg uansett ei veldig fin helg i "den norske staten"! :)

Gallerigjengen!

Det er torsdag, det er føremiddag, det er fint vær ute, skuledagen nærmar seg slutten og eg høyrer plutseleg venninnene mine Ida og Ingrid snakke om vernissage, galleriopningar, Chelsea og gratis sjampanje. Dette tente nysgjerrigheiten min, og eg måtte høyre meir!

New York er eit eldorado for både kunstnarar og kunstinteresserte. Kunstnarar strøymar til byen og lever nærmast på brød og vatn (og sannsynlegvis ein slump billig vin?), og flyttar rundt etter kvart som dei typiske kunstnarområda vert populære og dyre. I alle fall er det det eg ser føre meg.

Chelsea er eit område rundt 20.-30. gate på vestsida av Manhattan, og er kjent som eit av byens beste scenar for samtidskunst. Faktisk er det kanskje eit av verdas beste område for nettopp dette, og kvar torsdag er det ei mengde galleriopningar her.

Som gode kulturstudentar frista både moderne kunst og gratis sjampanje, i tillegg til at det snart var helg, sol, varmt og elles god stemning, så eg vart med jentene til Chelsea denne torsdagskvelden. Me starta på 14.gate og 8. avenue i seks-tida, og bevega oss nordvestover. Etter ei lita stund kom me til første plass på lista til Ingrid - kva venta oss inne her? Det første me ser er masse folk med Brooklyn Lager øl i handa... Ikkje sjampanje her nei. Men ølen var god den, og kunsten interessant. Spesielt var det ein serie med "portrett" av menn og kvinner i sterke fargar som fanga interessa vår!

Men me hadde ikkje tid til å stoppe for lenge. Lista vår var korta ned til fire galleri, men sidan opningane berre held på til rundt klokka åtte var det ikkje tid til somling. Me traska vidare, og innanfor neste dør utbryt eg og Ida samtidig; dette hadde pappa likt! Det var rette linjer over alt, men ganske så stilig dette og. Framme med baren ser me berre nokre baljar med øl - galleria har visst fått kjenne smaken av finanskrisa!

På veg mot neste plass kjem me plutseleg over ein slags garasje med installasjonar, bilete, flygel i taket, fotografi og sofaer i papp. Stilig! Etter litt problem med adressene og ein svipptur innom diverse opningar med vatnservering og masse folk, kjem me over ein liten plass med ein lastebil ein stor oppblåsbar ballong og tru det eller ei: kvitvin!! Me får fyllt opp glasa, går inn i lastebilen og ut i den store ballongen der me set oss og nyt vinen. Det vert bestemt at dette skal verte eit torsdagsrituale. Og sjølv om romkameraten til Ingrid syntes det var utruleg teit med ein gjeng og nekta å bli med i det ho ønska å kalle Gallerigjengen, syns me det var ganske så morosamt. Gallerigjengen var offisielt født. Håpar me klarar å oppretthalde tradisjonen!

Etterpå traska me nedover til stamkafeen til Ida, der me varma oss på litt rødvin, ost, oliven, hummus og pitabrød. Det dukkar opp nye og kjekke ting i denne byen kvar eg enn snur meg! :)

Ein heilt tilfeldig fredag kveld

Det var ein heilt vanleg fredag kveld og Camilla hadde nettopp fått besøk i frå Norge og skulle på Denny's, mens eg vurderte dei ulike muligheitene - utan at noko frista spesielt. Heilt tilfeldig stikk Magnus innom og lurar på om eg skal bli med på kino, han og amerikanaren Greg skulle sjå Adventureland. Eg hadde ikkje høyrt noko særleg om filmen, men tenkte kvifor ikkje? Me skulle jo likevel være tilbake på dormen til midnatt.


Kinoen låg eit kvarters tid med toget frå Church stoppen, og me rakk akkurat inn i tide - men med sannsynlegvis dei dårlegaste setane det er muleg å få på ein kino. Eg er sikker på at Greg, som er relativt høg, kunne sparke borti veggen under lerretet. Ti minutt uti filmen tenkte ingen av oss lenger på det. Filmen var utruleg bra, faktisk! Morosam, med eit litt seriøst bakteppe.


Vel ute var me alle oppglødde etter den gode opplevinga, og å reise tilbake til dormen frista ikkje stort. Vêret var mildt, og sporty Magnus kom med den fantastiske ideen: kvifor ikkje gå over Brooklyn Bridge? Som eg sikkert har skrive før, er den brua ein av mine favoritt stader her i byen, og sjølv om det var eit stykke i frå kinoen og klokka allereie var over tolv høyrtes dette ut som ein fantastisk idé! Me la i veg bortover Smith Street og på vegen kom eg på den nydelege parken eg og Camilla kom over når me var i området tidlegare i vinter. Så når me nærma oss East River svinga me ein kort tur nedom Fulton Riverpark, og eg trur begge to vart like overvelma over utsikten som me vart.

Vidare kava me oss opp på brua i den sterkaste vinden eg har kjent her, og lurte veldig på korleis det ville være midt ute på elva. Men me trengte ikkje å frykte noko, vinden roa seg ned etterkvart og me kom oss trygt over. Og på tross av vinden var det måneskinn og ein fantastisk klar kveld - nydeleg!!

Brooklyn Bridge er 1834 meter lang, og var verdas lengste hengebru då den var ferdigbygd i 1883. Det er også den første brua i verda som er bygd med stålkablar, og dette er også det den er så kjent for. Det er eit av dei meste kjente ingeniørkunstverka frå 1800-talet, og i løpet av dei 14 åra det tok å byggje den omkom heile 27 arbeidarar. Den går i frå Brooklyn til lower Manhattan og er den sørlegaste av dei til saman tre bruene som går over East River.

Vel over brua var planen å ta toget rett heim, men ingen av oss følte heilt for det endå. Me la rett og slett i veg uptown for å finne F-toget i staden! Forbi New York City Hall og dei andre kjente bygningane i området merka me at ein liten energipåfylling ikkje hadde vore så dumt. Ingen åpne plassar i Chinatown frista stort, men i Little Italy derimot var det fleire ganske så koselege restaurantar. Me stakk innom ein liten gul kafé når klokka var godt over to, og fekk oss litt god, italiensk nattmat og atmosfære!

Etter litt betalingskluss og ekstra tipsing og sånt bar det strake vegen opp til Houston Street gjennom SoHo. Det var på tide å komme seg tilbake til Brooklyn!

Vel heime, klokka fire i staden for tolv, var i alle fall eg sikker på at dette hadde vore ein av dei beste kveldane i New York - byen der alt skjer tilfeldig!! :)

Spring Break!!

Påskeferie her i USA er noko heilt anna enn paaskeferie i Norge. Faktisk har dei ikkje nokon ferie ei kallar paaske i det heile, men dei fleste studentar har ei veke fri fraa studia i mars eller april. Denne veka kallar dei spring break, og mange brukar den paa aa reise til varmare stroek - for eksempel Miami og Florida!

Sidan me no foerst studerar her saa tenkte me at det hadde vore moro aa sjaa litt naerare paa denne tradisjonen - er det som paa film? I tillegg skal eg innroemme at det frista stort med litt sol og varme!

Så søndag 5. april retta eg, Camilla og venninna hennar, Katarina, nasa mot Miami. Og ein skulle verkeleg ikkje tru me hadde vore på reisefot før nokon av oss, for i mangel på printer hadde me skrive ned referansenummer og flytider på ein lapp og tenkte ikkje meir på det. Ikkje før me var halvvegs til flyplassen. Då spør sjåføren kva flyselskap me skal reise med. Flyselskap??! Det var anten American Airlines eller U.S Airways denne vegen og det andre heim att. Hmmm... Etter litt lett panikk i bilen, latter og gjetting vart me sett av på AA terminalen, og ringte heim til Ioana som logga seg på nett og sjekka for oss. Det var nok U.S. Airways me skulle med ja...

Heldigvis hadde me god tid, og vår terminal berre nokre minutt bortanfor med toget. Me kom oss lett gjennom innsjekking og sikkerheitskontroll, og vel ombord på første fly sovna alle tre momentant. Vel framme på flyplassen i Charlotte, North Carolina, ser me at det neste flyet vårt er utsatt med halvannan time. Det ville seie at me hadde 4,5 timar å slå i hjel... Ein luftetur utanfor vart til fleire timar i solsteiken, sugne på sol og varme som me var. Klokka nærma seg seks, den opprinnelege flytida, utan at det streifa oss ein tanke - me rekna med at når eit fly var utsatt så var det utsatt. Til alt hell gjekk Katarina inn for å kjøpe vatn litt over klokka fem, og klarar å snappe opp ein beskjed over høgtalaren som seier at flyet til Miami likevel går som planlagt - FLAKS!!! Hehe... Turen vidare gjekk som smurt, og me køyrte inn på South Beach før klokka ni :)

Søndagskvelden vart roleg, med supergod pizza på ein benk langs stranda og litt småsnakking med folk på hostellet. Me budde på JazzHostel, eit kvartal frå Ocean Drive og fem minutt å gå frå stranda. Kan definitivt anbefale det på det sterkaste!! Det var fullt av backpackarar, studentar på spring break, folk som nettopp hadde flytta til byen ++ Kvar morgon fekk me servert ein enkel frukost i lobbyen, og på kveldane var det vorspiel før dei arrangerte turar til uteplassar o.l. for dei som ønskte det. Ein perfekt plass for nye bekjentskapar!

Resten av veka var slækk og innhaldsrik på same tid - me kosa oss stort med:

- strandliv

- god mat

- sjå på fine bilar langs Ocean Drive

- bli kjent med spennande folk

- halde pytonslange. Dvs. eg nøya meg med å være fotograf og stryke den på hovudet...

- drikke øl på hostellet

- shoppe

- bli solbrente!

- ete is

- gå rundt og sjå på dei fargerike art deco bygningane

- prøve ut cocktailene på Wet Willies

- flørte litt

- ete gedigne porsjonar mat på Big Pink

- sjekke ut clubbing forholda i Miami på The Mansion

- ta lokal buss og taxi i lange tider for å komme til Little Havanna...

- ...ete god og rimeleg cubansk middag i Little Havanna...

- ...ta taxi tilbake til South Beach, og le av at den billige maten kanskje ikkje gjorde middagen så billig likevel når me brukte $ 70 på reise...

- strawberry daiquiri

- røyke vannpipe med eplesmak på hookha cafe langs strandpromenaden

Takk for ein flott påske, jenter!!